Info

http://pinlany.hi5.com - Send it to your friends

Age

Birthday

October 18

Location

bkk, Thailand

Languages

Thai, English

About Me

Interests

Favorite Music

Music Playlist at MixPod.com

Favorite Books


	MyHeritage: Family trees - Genealogy - Celebrities - Collage - Morph

Favorite Quote

Free Cursors Myspace Layouts Myspace Comments

hi5 Games

Play hi5 Games

WaLNip♥ hasn't played any games recently.

Groups

View All Groups

Bangkok University :: [Mor][Krung][Thep], AC120 (OMAC 120), Nitisart BU, School of Law - B.U.

Journal

View All 17 Entries Add Comment

อินเทรนด์!!!! ---เฮ้อ...หายอย่างเป็นอีกอย่าง : Jun 25, 2009

สภาพร่างมันก็ งงๆ มาหลายวันแล้ว

เพราะ ด้วยเพราะ การแดกเหล้า การพักผ่อน การกิน

(ที่ไม่เลือกทั้งของกิน และเวลากิน)

แล้วก็ ปัจจัยหลายอย่างทำให้เรา เกิดอาการ "อินเทรนด์"ขึ้น

คือในวันแรกที่มีอาการก็ แค่ปวดหัวนะกินยาก็หายนะ

แต่พอยาหมดฤษธิ์เราก็ปวดหัวอีก แต่ก็ไม่ได้ทรมานหวือหวาอารัย

วันต่อมานึกว่าจะดีขึ้น...............เหอะ ไม่เลย-_-"

มีอาการท้องเสียปะปนมาอีก ก็นึกว่าเออดีนะอาหารไม่สะอาด

กินยาแก้ท้องเสียอีกก็พอจะหายไป

แต่ไอ้ที่ปวดกบาลเนี่ย ไม่หายนะ เหมือนเดิม

พอมาวันที่สามเข้า อันนี้ หนักเลย ปวดหัวจนหนักไปหมด หนาวจนสั่น

ปวดกล้ามเนื้อปวดถึงกระดูก เราก็รู้สึกว่า เอ.....แบบนี้ไม่ค่อยดีนะ

ก็เลยมาเปดเน็ตหน่อย ดู ว่าเป็นอะไรกันวะ หรือว่าเราจะ อินเทรนด์

เปิดๆดูก็สรุปรวมๆได้ว่า กูมีอาการครบทุกองค์ประกอบเลย ขาดอันเดียวคือหอบ

ที่เหลือกูมีหมดเลย ก็เลยรู้สึกว่าคนอื่นเค้าอาจจะหายได้เอง

แต่สำหรับตัวเราที่แสนจะอ่อนแอ คงไม่รอดแน่ถ้ายังวางฟอร์มไม่ไปหาหมอ

เลยถามแม่ว่าใช้ประกันได้มั๊ย แม่เซย์ เยส

กูก็โซเซออกมาจากบ้านเลย กัดฟันขับรถ จากรังสิต ไป ประชาชื่น

ขับไปทรมานไป แมร่งสั่นไปหมด ปวดไปทั้งตัวอีก หัวก็ปวด

แต่ก็นะไม่อยากไปรบกวนใครในบ้าน

พอถึงโรงบาลเหมือนมีกรรมที่จอดรถหายากมากกกก

พอจอดได้เจอพนักงานกวนตีนอีกให้รอ รถเข็น 20นาที

พอแมร่งมาเข็นเราไปอีกที่นึง ไม่ถึง3นาทีเลย เวรกรรมกูเดินเองดีกว่านะเนี่ย

กว่าจาได้ตรวจอีก30นาที คนแมร่งเยอะมาก(เอกชนนะเนี่ย)

พยาบาลก็ถามว่า "เป็นไรมาค่ะ"(ตามหน้าที่...)

อยากตอบฉิบหายว่า

"กูต้องไม่สบายอยู่แล้ว ไม่งั้นมาทำเหี้ยอะไร กูมาจีบมึงมั้ง สัด"

ตรวจเสร็จ ยังจะมีเจาะเลือดอีก เจาะเสร็จก็ไม่พูดมากยัดสายน้ำเกลือมาเลย

จับนอนรอ เพื่อเจาะเลือดอีกครั้ง เฮ้อเข็มกูก็กลัว

แต่กูกลัวตายมากกว่าอ่ะนะ เลยจำยอม

ขึ้นมาถึงห้องหมอก็บอกว่า

"รอผลLABนะคะแต่อาการของหนูเนี่ยน่าจะเป็น2009เนี่ยแหละ"

อืม...ให้กำลังใจดีมากเลย น่าจะบอกกูซักติ๊ดว่าเออ มันหายได้ใน3-4วันนะ

ก็ไม่รู้แหละหมอเค้าก็ให้ใช้ยาตัวเดียวกับไอ้ไข้เวรเนี่ยแหละ

เพราะหมอบอกว่ารอผลLAB 3วันจากกรมวิทยาศาสตร์

หนูคงไปหายมบาลก่อนแน่

เราก็จะมีน้ำเกลือกับยาที่เค้าเรียกกันว่ายาฆ่าเชื้อ

แต่เค้าเรียกกัน นับกัน เป็นยาฉีด

ซึ่งบอกตรงๆว่านึกว่าจะเจอเข็มอีกและ แต่ไม่เลย

ถ้าแมร่งจะฉีดแต่ละทีให้หมด กูคงพรุนทั้งตัวแน่ๆแมร่ง1ใน3ของถุงน้ำเกลือเลย

เค้าก็เอามาต่อกับช่องที่เหมือน3แยกของสายน้ำเกลือเรา

ให้ซะจนตัวเรามีแต่กลิ่น เหมือนคลอลีนไปหมด และก็ให้ยากินอีกมากมาย

จนวันนี้เราก็หายเกือบปกติและใช้เวลาเกือบ4วัน

แต่จุดสำคัญมันอยู่ที่ว่า แม่กูก็ทะลึ่งหวังดีให้ตรวจเบาหวาน

เราก็คิดว่าเออเราเด็กอยู่จะตรวจทำไม

แต่แมร่งชัดเลย......ชัดเลย

น้ำตาลในเลือดสูงมากจนเรียกได้ว่าอยู่ใน ระดับ1ของเบาหวาน

กูเครียดเลย แมร่งวันก่อนยังปลอบคนอื่นอยู่เลย วันนี้กูเป็นเอง

อีเอฟก็ เก่งจังเลย เหมือนจะให้กำลังใจหรือจะเอาชนะไม่รู้

บอกว่า กูก็ไปตรวจมาไม่เห็นเป็นเลย ถามมันว่ามึงตรวจไงวะ

มันบอกว่า "เยี่ยว" เออดีเนอะ กูตรวจเลือด+เยี่ยวอ่ะนะ

แม่นกว่าเยอะ เจาะสดๆ ตรวจตรงนั้นเลย

ก่อนกินข้าว114 หลังกินข้าวปาไป144 เหอะๆ กูไม่เป็นก็เหี้ยแล้ว

ไอ้เรากินเหล้าไม่ได้ไม่ว่า แต่เราเป็นคนชอบกินนู่นนี่อร่อยๆอยู่แล้ว

แล้วพอเจอแบบนี้มันต้องหยุดถึงกับเซงสุดๆ

เพราะต้องงดนู่นงดนี่ อ่านะฮือๆ